Tijd om dag te zeggen...

...waarbij we Erlend Loe's cult novel Naïve. Super indachtig, hieronder twee lijstjes over ons verblijf geven:

Dakar

• ligt op een schiereiland, omgeven door de oceaan, met overal stranden in de buurt;
• kent een tropisch klimaat, warm en veel zon gegarandeerd, waarbij de oceaan soms voor een welkome afkoeling zorgt;
• heeft hele vriendelijke inwoners, tientallen keer per dag gaat het van ça va, bonjour, en forme?
• is voor een hoofdstad zeer relaxed, en zo men hier veel ontbeert, heeft men iets wat bij Westerlingen zeer gegeerd is: tijd;
• spreekt Frans, het is de lingua franca onder de bevolking samen met het lokale Wolof;
• heeft een grote expat community, die wij vooral leerden kennen via de o zo goed georganiseerde Amerikanen: mommy and me en de club Atlantique om maar iets te noemen;

En om toch wat minpunten te noemen:

• alles wat openbaar is of zou moeten zijn, van nutsvoorzieningen tot wegen, dateert van het koloniale tijdperk;
• vooral de luchtvervuiling is storend, wie nog geen astmapatient was, maakt veel kans het hier te worden;
• in feite is Dakar geen echte hoofdstad of wereldstad, het is meer een uit zijn voegen gebarsten broussedorp, de symptonen van de plattelandsvlucht en dito gebruiken zijn dan ook alomtegenwoordg;
• enorme en sterk verspreide armoede met slechts enkele rijken, die dan superrijk zijn, Porsche Cayenne tussen de modderhutten, de kloof is immens en onoverbrugbaar, eens arm blijf je hier arm, gelukkig hoef je in dat laatste geval niet lang te leven, wat het al een beetje minder uitzichtloos maakt.