Onze buurman (1/3)

Onze buurman was in een vroeger leven wellicht Afrikaans stamhoofd. Woont in een 3x groter huis dan het onze. Huisvest er dan ook wel een volledig dorp. En ik kan het weten, ik kom nogal veel in dat dorp.

In het begin om mijn internetverbinding aan de praat te krijgen. Een van de eerste zaken die ik wou geregeld krijgen toen we hier toekwamen. Mijn levenslijn met het thuisfront. Ineens een eerste kennismaking met hoe ze dergelijke zaken aanpakken in Afrika. En er dient gezegd, niet slechter dan op het thuisfront.

Na 3 weken zoeken en prutsen, nadat verschillende informatici geraagdpleegd waren, kwamen stillaan 2 problemen duidelijk in het vizier:

1. de kop van de kabel die in mijn pc moet, past niet goed op de kabel zelf, en zorgt dus af en toe voor slecht contact;
2. de router kan maar aan 1 client rechten geven om bepaalde poorten te gebruiken, poorten die nodig zijn om bijvoorbeeld te skypen of om op het Vlaamse Overheidsnetwerk te kunnen inloggen.

Om bovenstaande te begrijpen, moet je weten dat we onze router delen met de buurman. Een internetabonnement kost hier namelijk heel veel. En zo delen we naast het nut dus ook het leed. En of er leed geweest is. Maar goed. Dat is nu min of meer opgelost. Waarbij er benadrukt dient te worden dat er zonder de gedrevenheid en het meedenken van ondergetekende met de betrokken informatici, er wellicht nog steeds geen oplossing was geweest. Bij deze wil ik ook meedelen aan de collega-informatici uit Brussel dat de briljante tip "trek de stekker van de router eens uit en start opnieuw op" verrassend genoeg niet tot het verhoopte resultaat leidde.

Min of meer opgelost dus. Met plakband als remedie voor het eerste probleem. En zonder oplossing voor het tweede probleem. Want om in te loggen op het Vlaamse Overheidsnetwerk, moet ik wel nog bij de buurman aanbellen en daar inpluggen. Heb ik tot nu toe maar 2 keer gedaan. Want het duurt een tijdje. Het inloggen is zeer omslachtig. Met allerlei schermen, paswoord en tokens. Goed beveiligd, dat wel. En dan het inladen van emails dat zelfs zo lang duurt dat de verbinding zichzelf onderbreekt met een time out. Waardoor ik opnieuw moet inloggen. Ben ik snel een halve dag mee bezig.

Maar goed, in feite niet geklaagd. Want dankzij deze technische beperkingen kan ik niet zo frequent mijn mails checken en geniet ik dus des te meer van dit ouderschapsverlof.