Mommy at work (2/2)

Lees net dat "een op de twee Vlamingen vindt dat de Belgische hulp aan de Derde Wereld moet stijgen" (DS 14.12.2007).

Eventjes bovenstaande zin herlezen. Want ze zegt heel veel. En nu wil ik het niet hebben over pietleutigheden. Bijvoorbeeld dat de kop van het artikel een Belgische conclusie trekt terwijl enkel Vlamingen bevraagd werden. Of dat er in het artikel zelf niet staat wie of wat er dan allemaal onder dat begrip Vlamingen dient begrepen te worden. 'Echte', naar we vermoeden, want we lezen niet voor niks een kwaliteitskrant. Maar dat doet eigenlijk allemaal niet terzake.

Wat telt, is dat ontwikkelingshulp als belangrijk wordt bevonden. Meer nog, dat ze moet toenemen. Het artikel stelt zelfs:

..."Het belangrijkste motief om te geven, is de overtuiging dat ook de mensen in de Derde Wereld recht hebben op een menswaardig bestaan".

Als dat niet mooi is. Doet vermoedelijk bij sommigen het nummer van Bob Geldof en Migde Ure uit 1984 "Do they know it's Christmas?" spontaan aanzwellen. In het artikel, dat u hier integraal terugvindt, lezen wij verder dat de voornaamste bekommernis is dat het geld goed besteed wordt. Lijkt nogal logisch. Wie wil dat niet.

De beste garantie op een correcte besteding is niet alleen alles tot in de puntjes willen stroomlijnen en kunnen controleren -dat kan tegenwoordig elke serieuze organisatie wel-, maar vooral het vertrouwen durven geven aan die mensen die het in dergelijke landen gaan doen. De experten op het terrein. Zoals onze mommy bijvoorbeeld. Voor wie wil (her)lezen wat ze in Senegal precies doet, klik hier voor het andere deelluik van deze Mommy at work.