Dioumawou Batine Bi (*)

Niet iedereen hoort, zoals Abraham, steeds en zo goed de fluisterende stem van Allah. De een heeft nu immers al wat minder goede oren dan de de ander. Om te vermijden dat Allah bij bepaalde slechthorenden in de vergeethoek zou raken, moet er besloten zijn om die fluisterende stem dan ook wat te gaan versterken met megafoons. Staan op torentjes her en der in de stad verspreid. Die torentjes heten minaret, en met een (koepelvorminge) gebouwtje erbij wordt het geheel moskee genoemd.

Ons huis staat ver van zo een moskee. Dus we horen het wel, maar het stoort niet echt. Meer nog, het hoort zo wat bij Dakar vinden we. En als Ico dan nog eens, naast wat schaap imitaties, de muezzin probeert na te bootsen, kan de pret niet op. Van het "haja ilal-salah" maakt Ico een vrij goede "ahahaa". Waarna hij rondkijkt en trots in zijn handjes klapt.

Maar niet iedereen vindt dat zo prettig. Het huis van een Duitse die ik ken via mommy and me, grenst gewoon aan een moskee. Wisten ze niet op voorhand. Zien er steeds vermoeid uit. Nochtans een heel sjiek huis, een villa, zwembad, grote tuin en zo. Maar spectaculair veel minder waard door de verstoring van de nachtrust. Een van de criteria die expats hanteren bij het zoeken naar een geschikte woning in Dakar, is trouwens zo ver mogelijk van torentjes waaruit te pas en te onpas een monotone klagende mannenstem tot gebed oproept.

Wat ons soms wel wakker houdt, zijn de festiviteiten op het terrein van een Marabout die hier vlak achter onze deur worden georganiseerd. Een marabout is een soort religieus islamtisch traditionele leider, een moslim maar met traditionele Afrikaans tovenaars roots. Die van achter onze deur moet zowaar een model-marabout zijn. Elke zaterdagnacht is het verzamelen geblazen voor zijn trouwe volgelingen. Ze zingen, met honderden tegelijk, luidop. Soms lijkt het bijna schreeuwen. En ze houden dit vol tot 10hr 's morgens. Af en toe klinkt er applaus. Ik denk dat dat is nadat er een zo hard gebeden heeft, dat hij moet opgestegen zijn. Ja, dat gunnen ze elkaar wel, vermoed ik.

Gelukkig is het enkel de zaterdagavond. Dan houden we, per uitzondering, alle ramen en deuren dicht en slapen we met oordoppen. Zo valt het dan eigenlijk best mee. Maar toch, in feite is dat ook nachtlawaai. Overlast voor onze buurt, zeker voor wie er dichter dan ons bijwoont. En die volgelingen komen niet uit onze buurt, maar van heinde en ver. Worden met bussen aangevoerd.

Ik vermoed dat het eveneens drukt op de waarde van de huizen hier. Maar in feite is dat ons probleem niet. We zijn hier slechts tijdelijk. Maar onze buurman is er alvast niet over te spreken. Wordt er zelfs kwaad van. En hij begint er dan nog veelal zelf over. Noemde het, en daar was ik toch enigzins verrast over, minachtend folklore. Waarna hij dan prompt zelf verder deed met zijn niet-folklore gebeden te prevelen.

(*) mosquée de la divinité of in de lokale taal (het Wolof) "dioumawou batine bi"; zie de foto