
Er zijn hier nogal wat dieren. We zijn dan ook niet voor niks in Afrika. In ons huis bijvoorbeeld resideerden er, zo u al wist, kakkerlakken. Ja, nog steeds. Want niettegenstaande de nogal repressieve aanpak van ondergetekende gecombineerd met een zero tolerance hygiene politiek, blijft die soort zich blijkbaar handhaven. De bereikte toestand, exemplaren duiken nog maar sporadisch op en blijken ook kleiner geworden, leidde echter tot een evenwicht waarin beide partijen zich konden verzoenen.
Omdat we het ook voor zoogdieren hebben, gedogen we tevens enkele muizen. Laatst zagen we een exemplaar wegduiken in het gat achter de TV, waar de bekabeling uit de muur komt. Vermoedelijk tapt de familie muis onze satelliet af, want sinds enkele dagen krijgen wij op ons TV-scherm de mededeling 'aucun signal'. Dat ze daar van die domme zet geen spijt gaan krijgen, is enkel te danken aan de vele moeite die we ons hebben moeten troosten in de maand november om de antenne hersteld te krijgen en het feit dat we nu onze laatste twee weken ingaan. En dus berusten.
Nu Ico de dierenprogramma's niet meer kan volgen op TV, sturen we hem naar de bibliotheek van de Club Atlantique. Las er onlangs Gods Marvellous Works. Prachtig illustraties van Gods creatures. En tenminste een kindvriendelijke uitleg ook. Over spinnen bijvoorbeeld gaat het zo: "...some people are afraid of all spiders, even if they are harmless. Let us thank God for all the good things that He has made. Spiders kill many insects that eat garden vegetables. Spiders kill the disease carriers: flies and mosquitoes. Spiders are our friends... "
Mooi verhaal over vriendschap, vonden wij. Maar pakte niet bij Ico. Die kiest zijn vrienden liever zelf. Laat zich niet beïnvloeden door kindvriendelijk ogende boekjes. Zijn beste vriend heet momenteel Gorilla. Van het geslacht kastgorilla. Woonde dan ook tot voor kort boven op de boekenkast in de kinderkamer. Moet ons gans de tijd al gade geslaan hebben. Hebben wij, in ware David Attenborough-stijl, vorige week van tegen het plafond geplukt. Moesten we natuurlijk meteen beginnen voederen. Want wie weet hoe lang heeft dat beest daar gezeten. En honger dat het het had. Amai nie. Gelukkig was Ico zo bereidwillig om zijn boterham te delen. Zie video.
dinsdag 11 december 2007
Dieren
Gepost door
Koen Carels
op
11:41 p.m.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten