Toekomst in Senegal?

Gisteravond las ik op Vrtnieuws.net een quote van onze (oud?)-premier: " In België heeft iedereen, van welke afkomst ook, het recht om in vrede zijn toekomst uit te bouwen". Na 1 maand Afrika krijgen zo een quotes gelijk gelijk wat meer betekenis. Zeker hier in Senegal, waar er weinig toekomst is, laat staan dat je recht hebt op iets, behalve dan op geen toekomst. Dat laatste is zelfs gratis verkrijgbaar, op voorwaarde dat je hier (zwart) geboren wordt.

Hier en daar worden er pogingen ondernomen om toch enige toekomst te creëren. Zoals bijvoorbeeld met de projecten die mommy hier runt. De waterprojecten in Kaolack bijvoorbeeld, of de microkrediet projecten in Mboro. Wellicht trekken ze een aantal mensen uit de miserie, maar of het voldoende is? Volgens de cijfers van de wereldbank gaat het de goede richting uit met Senegal. Maar met 'goed' wordt er dan bedoeld dat Senegal voor wat betreft de HDI stillaan op het gemiddelde komt van sub-sahara Afrika, een gemiddelde dat al sinds begin de jaren '90 stagneert en dus zo eigenlijk verder en verder achterloopt op de rest van de wereld.






















Dat het hier niet goed gaat, blijkt uit heel kleine dingen. De rauwe ontvangst op de armzalige luchthaven bijvoorbeeld, waar ik vandaag getuige van was tijdens het afhalen van de oma en opa van Ico. Ik moest ze gewoon begeleiden, over een afstand van 50m, van het deur van het luchthavengebouw tot in onze klaarstaande taxi. Wel, op die korte afstand wordt je besprongen door alles en nog wat, en ja, ik heb nogal wat afgereisd en ben dus wat gewoon, maar hier blijven ze plakken. In feite drummen ze bijna met geweld de koffers uit je handen. En als ze die bemachtigen, leggen ze hem in je autokoffer en vragen geld. Je kan niet anders dan vriendelijk blijven, en blijven lachen. Maar in feite voelt het zeer gespannen aan. Nu, ik was erop voorzien, en drukte ze, voor ze het konden tellen, vlug enkel munten in de hand en sprong in de taxi, en weg waren we. Maar dergelijke situatie is niet gezond. Afpersing, en dat aan de internationale poort van het land van de teranga(1), want zo noemen ze zichzelf toch, is echt wel een jammere zaak.


(1) betekent gastvrijheid in Wolof