Ebbett's Field

Gister waren we te gast op een Familiy Water Event. Een van de vele "mommy and me and daddy"- activiteiten hier. Ging voor deze gelegenheid door op Ebbett's Field, een terrein van de Amerikaanse ambassade.

Tot in de puntjes georganiseerd. Verschillende omstandige emails met wegbeschrijvingen, waar je zoal je wagen kan parkeren, wat je moet meebrengen, wie je mag meebrengen, hoe je binnen geraakt, waar je moet op letten en hoe veilig of onveilig het er wel is voor je kinderen. Dat alles, bijna een draaiboek, moet bijdragen tot het goede verloop van het event.

Onder het nauwlettend oog van de vele waakzame ouders kon de waterpret beginnen. Eindelijk, moet Ico gedacht hebben. Tijd om zijn nieuwe spelletje uit te proberen. En gelijk wat indruk maken op twee zusjes uit Washington die voor deze gelegenheid in dezelfde pool als die van Zijne Prinselijke Hoogheid gedoogd werden. Het nieuwe spelletje heet pletsen. Je staat rechtop, heft de armen ophoog en laat je vervolgens voorover vallen in het water, plat op de buik. Hoewel het eenvoudig lijkt, ververgt het toch enige oefening. Je moet dat bijvoorbeeld niet doen als je al aan de rand van het bad staat met je gezicht naar de rand, zoals een van die Amerikaanse dat deed.

Maar goed, na vallen en opstaan deden ook de dames flink mee en een dik kwartiertje later was het badje dan ook half leeg. Het family aspect zat hem dus in het feit dat de omstaanders, en blijkbaar vooral die van ons badje, ook goed doorweekt waren. Maar dat namen ze met de nog steeds hoge temperaturen hier er wel graag bij.

Blij trouwens dat er door de Amerikanen hier zoveel zaken georganiseerd worden. Omdat we nogal aan wat activiteiten meedoen, lijkt het soms alsof we half in de VS wonen. Maar feit is dat we in deze miljoenenstad Dakar nog steeds niet gevonden hebben wat die Senegalezen zoal met hun kinderen doen in hun vrije tijd. Iets zoals met de familie op stap, zoals je dat bij ons ziet, is hier blijkbaar onbestaande. Wat je wel veel ziet zijn jonge mannen aan het trainen op het strand, of soms een groep kinderen die in het water spelen of heel zelden een groepje vrouwen. Individuen uit drie voornoemden groepen zien we zelden samen. Je zou je afvragen hoe ze hier aan die hoge geboortecijfers komen.

Morgenochtend om 10hr komt er ons een busje halen vanuit St Louis. Ze zijn het daarnet zelfs al spontaan komen presenteren. Jammer dat het donker was, ik kon er weinig van zien. Maar in feite maakt dat niet meer. Want dat ze het de avond voordien al komen tonen, betekent dat dat het echt in orde is. Als er hier iets nieuw is, dat moet je er namelijk mee pronken. Dus het ziet er goed uit voor morgen.

In feite moeten we enkel Zijne Hoogheid vrezen. Want als die door heeft dat busje zo goed als nieuw is, zal hij er weer zijn ding in willen doen. Zie "Le Cotonnier Club" en de toestanden in Thailand: "De 19,2 graden Celcius Berg" en "Of toch morgen beter". Maar goed, alle voorzorgen zullen worden genomen om hem op andere gedachten te brengen.