aatiest (1)

Gister in de late namiddag geland op de Aeroport Léopold Sédar Senghor na een vlucht van een kleine 6 uur. Peace of cake voor Ico, die dergelijke korte vluchtjes, met dit jaar al dik 15.000 mijlen achter de kiezen, gewoon als ontbijt tussen de boterhammen legt. Nu, mooi meegenomen in elk geval was het feit dat het vliegtuig quasi leeg was, waardoor Ico languit op de zetels van het middengedeelte zijn siesta kon doen. Dus deze keer geen zetels vernield, geen eten gesmost, geen lawaai gemaakt. Een echte voorbeeldbaby. Jammer dat er zo weinig volk was om dat samen met ons vast te stellen.

Aeroport. Ja, je ziet dat ze hier hard hun best gedaan hebben om het op een echte luchthaven te doen gelijken. Zo landt het vliegtuig bijvoorbeeld op tarmac en staat er bij het verlaten van het vliegtuig netjes een busje klaar. Dat bracht ons naar een gebouw ter grootte van een sporthal dat als terminal dienst deed. Naast het afhandelen van enkele red tape toestanden, wat nog vlot ging, dient het tevens om de bagage in ontvangst te nemen. En dat ging wat minder. Zo waren de gammele bagagekarretjes duidelijk niet bestand tegen het gewicht van onze koffers (waarvan de zwaarste 32kg woog). Ik vermoed trouwens dat na ons de transportband het helemaal moet begeven hebben.

We waren niet van plan om ook maar iemand zich met ons koffers in te laten, maar eigenlijk was dat niet realistisch met al die bagage (5 koffers + 6 aparte stukken) een kleinen en een zwangere vrouw. Bovendien was er in die hal geen airco, dus binnen de kortste keren liep ondergetekende tegen zijn fysieke limieten aan. Het duurde dan ook niet lang of half Dakar stond rond ons om een handje toe te steken. Alsof ze dachten dat elke koffer tsjokvol bankbiljetten zat. Dan maar een van die springers toegelaten om ons te helpen de koffers naar de 4x4 van Guy te begeleiden. De anderen natuurlijk allemaal mee. Toen Guy echter niet zinnes was hen ook een fooi te gunnen, sommigen denken al een fooi te mogen krijgen omdat ze naar een koffer gewezen hebben, bekoelde het enthousiasme snel. Wij opgelucht dat we alles in de auto kregen, alhoewel er in onze Combo gistermorgen toch duidelijk meer plaats over was.

Onze stek hier, een rijhuisje in de Rue Mermoz 163 nr 81, valt, gegeven de standaarden die er in Dakar gelden voor Mamadou Modaal, zeer goed mee. Alles is op de gelijkvloers te doen. In de living staat een dubbele sofa die uitkijkt op een volledig uitgeruste JVC home cinema installatie. De keuken is dan weer het tegenovergestelde. Het enige wat die ruimte keuken maakt is de aanwezigheid van een pompbak, een gasbrandertje en een frigo. Verder hebben we drie slaapkamers, dus een op overschot voor bezoekers (prijs te onderhandelen). Tenslotte zijn er hier drie toiletten. Tot nader order, en ik hoop dat dat zo blijft, vinden we dat toch wat overdreven.

Het was pokkewarm vandaag, 36°C in de schaduw in ons tuintje. Met de airo in onze slaapkamers brengen we het naar een heerlijk koele 28°C. En dat vindt Ico best goed, want hij is ondertussen begonnen aan zijn (hopelijk) tweede ononderbroken lange nacht.

(1) alsjeblieft zoals Ico het uitspreekt