Douwdoo

[Douwdoo]. Hiermee bedoelt Ico auto. Dat is een van de zaken die hem boeien. En hij heeft geluk, er rijden er hier nogal wat rond. Ook in Wat Prayoon en Wat Arun stonden er auto's geparkeerd. Die boedha beeldjes zelf spraken hem niet zo aan, maar wel de beelden van de wachters aan de ingang van de wats. Hoge standbeelden in vele kleuren, met puntlaarzen en clownsmuts. Net de Efteling. Om daar te geraken hebben we de boottaxi genomen op de Chao Phraya River. Van de ene wat naar de andere met een tuk-tuk en het laatste stuk terug met een taxi, waarvoor we volgens de norm hier wellicht veel te veel betaald hebben: 130B, omgerekend 3EUR. Maar wat maakt het uit, als je afdingt breng je de prijs tot 2EUR en daarvoor riskeer je dan nog eens dat je moet wachten op de volgende chauffeur die dat wil doen. En met een baby van 10kg in de armen is dat nu niet echt praktisch.

Het zwembad zelf is de max, zeker bij het vallen van de avond, met dan nog es zicht op de rivier. Ook Ico geniet zichtbaar van het verfrissende water. Dat babyzemmen heeft hem echt wel geleerd geen schrik te hebben van water. Erna zijn we nog even gaan eten en daar heeft meneer een volledige banana pancake opgegeten. Oef, iets dat hij lust. Als de rest tegenvalt, kunnen we hier toch 3 weken op overleven.

Voila, onze dag zit er hier al op. Ico slaapt sinds 20hr en dat hopelijk voor gans de nacht. Morgen gaan we met de trein naar Ayutthaya, dat is een 2-tal uurtjes ten noorden van Bangkok. Nathalie heeft net een guest house vastgelegd: http://www.baansuanguesthouse.com/ alwaar wij een bungalow zouden betrekken.